index|Temat A|Temat B|Temat C|Temat D|Temat E|Temat F|Temat G

Lekcja 5 - PROROCY STAREGO TESTAMENTU WSKAZUJĄ NA CHRYSTUSA

Wprowadzenie

Przypuśćmy, że odkryto autentyczne, liczące tysiąc lat proroctwo zawierające szczegóły z życia znanego przywódcy państwowego.

Wyobraź sobie doniesienia w prasie i dziennikach telewizyjnych: "Naukowcy z Uniwersytetu Jagiellońskiego ogłosili, iż w jaskini na Wawelu znaleziono średniowieczny dokument z okresu początków państwowości polskiej. Sporządzony na pergaminie dokument był zwinięty i zapieczętowany w kamiennym naczyniu, dzięki czemu przetrwał w niemal nienaruszonym stanie. Po wnikliwym zbadaniu łacińskiej treści, uczeni z Uniwersytetu Jagiellońskiego jednomyślnie doszli do wniosku, iż zwój ten pochodzi z okresu pierwszych władców z dynastii Piastów i zawiera autentyczne proroctwo dotyczące życia i działalności Lecha Wałęsy".

Z jakim zdumieniem świat przyjąłby taką wiadomość!

Przypuśćmy, że w odkrytym dokumencie zostałyby wymienione: czas, miejsce i okoliczności narodzenia Lecha Wałęsy; opisane byłyby: początek jego publicznej działalności, jego charakter, osiągnięcia, popularność, aresztowanie, internowanie itd., i to wszystko z największą trafnością - co do dnia! I to na tysiąc lat wcześniej!

Oczywiście, taki dokument nie istnieje, ale faktem jest, że osoba i nauczanie Jezusa Chrystusa znajdują potwierdzenie w serii przepowiedni, mających właśnie taki charakter, jak opisaliśmy powyżej!

Pisma Starego Testamentu, spisane setki lat przed narodzeniem Chrystusa, zawierają ponad trzysta proroctw o Jezusie Chrystusie - w tym dość szczegółowy życiorys Człowieka z Nazaretu - napisany wieki przed Jego przyjściem na świat. To skumulowane prorocze świadectwo zostało nazwane "linią montażową starotestamentowych proroctw". Podobnie jak samochód jest montowany element po elemencie, przechodząc stopniowo kolejne stanowiska linii produkcyjnej, tak obraz obiecanego Wybawcy, "Mesjasza", stopniowo wyłania się na kolejnych kartach Starego Testamentu.

Opisane przez pewnego wybitnego uczonego jako "największy fenomen biblijnego proroctwa", to złożone prorocze świadectwo daje Jezusowi Chrystusowi wyjątkowe uwierzytelnienie. Żaden inny przywódca religijny - żaden inny człowiek - nie mógł wykazać się czymś podobnym!

Prorocy Starego Testamentu wskazują na Chrystusa

Omówienie

Spośród setek intrygujących proroctw starotestamentowych dotyczących Jezusa Chrystusa wybraliśmy najważniejsze przykłady.

1. PROROCZE WYPOWIEDZI

I Mojż. 3,15: Obiecany "potomek niewiasty" "zmiażdży głowę węża".

I Mojż. 49,10: Przyjście "Szylo", "Tego, który przynosi pokój".

IV Mojż. 24,17: Przyjście "Gwiazdy Jakuba".

V Mojż. 18,18–19: Przyjście "Proroka" podobnego do Mojżesza.

Mich. 5,1.2*: Betlejem jako Jego miejsce narodzenia.(* Mich. 5,2. Zdumiewająca dokładność tego proroctwa łatwo mogła zostać błędnie zinterpretowana, jako że w starożytnej Palestynie istniały dwie miejscowości o nazwie "Betlejem" - jedna na północy, znana jako "Betlejem Zebullonowe" czy "Betlejem Galilejskie" (zob. Joz. 19,15), a druga na południu, zwana "Betlejem Judzkie" czy "Betlejem Efrata" (zob. Sędz. 17,7), w odróżnieniu od północnego Betlejem. Fakt, iż w Mich. 5,2 podane jest szczegółowo południowe Betlejem, nadaje dodatkowe znaczenie temu niezwykłemu proroctwu.)

Iz. 7,14: Narodziny z dziewicy. Imię "Immanuel", co znaczy "Bóg z nami".

Iz. 9,5–6: Książę Pokoju, Bóg Mocny.

Iz. 61,1–3: Nauczanie i uzdrawianie.

Iz. 53,4–9: Cierpienie i śmierć Chrystusa.2. Prorocze symbole

I Mojż. 3,21: Odzienie ze skór dla Adama i Ewy w Edenie. To dane im przez Boga ubranie, najwyraźniej pozyskane w wyniku uśmiercenia zwierzęcia, symbolicznie zapowiadało śmierć Chrystusa i wskazywało szatę Jego sprawiedliwości (por. Obj. 3,5.18).

I Mojż. 28,12: Drabina ze snu Jakuba (por. Jan 1,51).

II Mojż. 12,3–14: Baranek paschalny (por. I Kor. 5,7).

IV Mojż. 21,9: Miedziany wąż (por. Jan 3,14-15).

IV Mojż. 20,8–11: Skała, z której wypłynęła oda. Chrystus był tą skałą (zob. I Kor. 10,4; III Mojż. rozdz. 1–4). Cały system ofiarniczy w hebrajskiej świątyni był symbolicznym proroctwem wskazującym na ofiarną śmierć Chrystusa i Jego niebiańskie kapłaństwo (por. Jan 1,29; Hebr. 3,1; 4,14–16; 8,1–2).

2. PROROCZE POSTACIE

Życiorysy niektórych postaci starotestamentowych zawierają tak wiele odniesień do przyszłego Odkupiciela, iż możemy te postacie uważać za prorocze pierwowzory wskazujące na Chrystusa w różnych aspektach Jego mesjańskiego charakteru i misji. Wszystkie te starotestamentowe postacie tworzą żywy drogowskaz wskazujący wielką Postać mającą się pojawić w przyszłości.

Abraham. Został powołany, by złożyć w ofierze swego syna na górze Moria (I Mojż. 22,2–12).

Melchisedek. Łączył w jednej osobie funkcje króla i kapłana (I Mojż. 14,18).

Józef. Podobieństwa między Józefem a Jezusem są naprawdę zdumiewające. Umiłowany syn swego ojca, Józef, był szczególnie pięknym i prawym młodzieńcem. Posiadał dar prorokowania. Jednak spotkał się ze wzgardą, odrzuceniem i zdradą ze strony swoich braci, którzy sprzedali go za cenę niewolnika. Choć był kuszony, nie zgrzeszył. Fałszywie oskarżony, został skazany i uwięziony. Przeżył upokorzenie i udrękę, ale został niezmiernie wywyższony. Ocalił życie swoich krewnych, stając się zbawcą swego ludu i całego Egiptu. Przed nim zgięło się każde kolano, w tym także kolana Jego wcześniejszych prześladowców i zdrajców, którym przebaczył ich niecne czyny (I Mojż. rozdz. 37–50).

Mojżesz. W dzieciństwie skazany na śmierć, cudownie ocalony, stał się mężem Bożym mającym wybawić lud Boży z niewoli egipskiej, a ponadto był prorokiem, przywódcą i prawodawcą. Był gotowy poświęcić się dla ratowania swojego ludu (II Mojż. 32,21.32).

Boaz. "Krewny–odkupiciel" (Rut 4,9–10).

Jonasz. Poświęcił się dla ratowania załogi statku; przez trzy dni znajdował się w głębinach, a następnie wrócił żywy na ląd. Doświadczenie Jonasza jest symboliczną zapowiedzią śmierci, pogrzebu i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa (Jon. rozdz. 1; 2; por. Mat. 12,39–40; I Kor. 15,30–4).

3. PROROCZE CZASY

I Mojż. 49,10: Obiecany Mesjasz, zwany tutaj "Szylo" (co znaczy "Przynoszący pokój"), przyjdzie, zanim berło władzy zostanie na zawsze odebrane plemieniu Judy. Historia wskazuje, że gdy Jezus miał około dwunastu lat, Archelaus, król Judei, został usunięty przez władze rzymskie i zastąpiony gubernatorem Coponiuszem. W ten sposób królestwo judzkie, ostatni symbol wielkości Izraela, zostało sprowadzone do roli części prowincji syryjskiej. Jednak Chrystus urodził się w Betlejem - "Szylo" przyszedł, kiedy Juda jeszcze dzierżył berło, tak więc proroctwo spełniło się dokładnie.

Mal. 3,1: Mesjasz, zwany tutaj "aniołem przymierza", przyjdzie, kiedy świątynia jerozolimska nadal będzie zachowywać swoją wielkość. Chrystus wypełnił także tę przepowiednię. Jednak czterdzieści lat po Jego śmierci rzymscy żołnierze pod dowództwem Tytusa zniszczyli wspaniałą świątynię, nie pozostawiając kamienia na kamieniu (zob. Mat. 24,1–2).

Dan. 9,24–27: Najbardziej zdumiewającym i bezpośrednim proroctwem starotestamentowym odnoszącym się do czasu jest przepowiednia o "siedemdziesięciu" proroczych "tygodniach" - symbolizujących rzeczywiste 490 lat - które miały upłynąć od przywrócenia państwowości izraelskiej w okresie dominacji perskiej (457 r. p.n.e.) do pojawienia się i śmierci "Pomazańca–Księcia". Studiując to proroctwo w połączeniu z dorocznym rytuałem paschalnym, można było wyznaczyć dokładny rok, miesiąc, dzień i godzinę śmierci Chrystusa - i to na setki lat przed tym wydarzeniem! Przepowiednia o "siedemdziesięciu tygodniach" jest "kamieniem węgielnym" proroctw mesjanistycznych. Sam Chrystus posłużył się tą zdumiewającą przepowiednią jako punktem wyjścia swojej misji na ziemi! (Mar. 1,15).

Podsumowanie

Wyobraź sobie dom, w którym jest trzysta drzwi i trzysta zamków. Zamki są tak nowoczesne i skomplikowane, iż żaden ślusarz nie może dorobić do nich klucza. Wtedy pojawia się człowiek, który ma jeden klucz, pasujący do tych wszystkich skomplikowanych zamków i otwiera wszystkie trzysta drzwi. Czy można wątpić w to, że jest to właściwy człowiek na właściwym miejscu?

Jak wykazaliśmy w tej lekcji, starotestamentowe proroctwa są jak seria skomplikowanych zamków, czekających na pojawienie się Człowieka, który ma klucz. Jeden Człowiek - i tylko jeden na świecie - pasuje do tych niezwykłych przepowiedni, a Człowiekiem tym jest Jezus z Nazaretu!

Niektóre starotestamentowe proroctwa są wyrażone wprost, zupełnie jasno i precyzyjnie. Inne są bardziej ogólnikowe, jak wskazówki czy drogowskazy. Niektóre są nawet dość tajemnicze. Bywają i takie, które same w sobie mogą się wydawać dyskusyjne. Dopiero ich połączone świadectwo jest nie do odparcia! Jak szprychy koła, wszystkie one zbiegają się w jednej historycznej Postaci, a ich wspólna "siła argumentów" potwierdza Jego tożsamość w sposób niezaprzeczalny!

"O nim to świadczą wszyscy prorocy" (Dz. 10,43).

"Począwszy od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co o nim było napisane we wszystkich Pismach" (Łuk. 24,27).

"Znaleźliśmy tego, o którym pisał w zakonie Mojżesz, a także prorocy: Jezusa, syna Józefa, z Nazaretu" (Jan 1,45).

TOP

Pielgrzymuj po Polsce! Chorzów | Goczałkowice-Zdrój | Świerzawa | Mieroszów |